Saskia van Es over haar snelgroeiende paardenbedrijf

De 25-jarige dressuuramazone Saskia van Es runt haar eigen stal in het Zuid-Limburgse heuvelachtige plaatsje Hulsberg vanuit Equine Park. Het lijkt wel dé ultieme pennymeisjesdroom die ze leeft met haar eigen paardenbedrijf en de ontzettend knappe paarden die ze mag rijden. Een jaar geleden spraken we Saskia over haar dromen en de opstart van haar eigen bedrijf (lees het hier terug). Nu een jaar later is alles in een mega stroomversnelling gegaan, dus tijd om polshoogte te nemen hoe ze dat toch allemaal doet. Ben je ook zo nieuwsgierig?

Vorig jaar interviewde ik je al over je eigen trainingsstal die je in 2015 startte. Sindsdien lijk je niet meer te stoppen. Niet alleen met Elastico, die vorige maand goedgekeurd werd als dekhengst voor het Oldenburger Stamboek, maar ook met andere paarden. Is dit echt een meisjesdroom voor je die is uitgekomen?

“Nee, helemaal niet. Paarden hebben wij altijd wel bij ons in de familie gehad, dus we zijn er van jongs af aan mee besmet geweest. Mijn zus, Mascha van Es, heeft voor haar ongeluk ook altijd in de paarden gewerkt, haar eigen paarden gereden en ook die van anderen. Ik heb alleen wel kunnen zien dat het ook echt slecht kan aflopen. Door een val van een paard brak zij haar rug. Daarom heb ik toen ook gezegd dat ik dat echt niet wilde. Het is zo ontzettend hard werken en er zitten zo ontzettend veel risico’s aan, dat wilde ik niet.”

“Een aantal jaren geleden begon ik mijn eigen fotografiebedrijf. Toen heb ik ervaren dat het ondernemerschap heel erg bij mij paste. Tussendoor heb ik nog wel een parttime baan in loondienst gehad, maar ik merkte toch dat ik het niet fijn vond om voor een baas te werken. Daar ben ik gewoon te koppig voor.”

“Gaandeweg de tijd werd er steeds vaker aan mij gevraagd of ik een paard wilde trainen of uitbrengen. Dat was het moment dat ik wel de beslissing moest maken. Wil ik gaan voor een eigen paardenbedrijf of ga ik het toch niet doen? Na er een tijdje over nagedacht te hebben ben ik er vol voor gegaan. Ik heb er echt absoluut geen spijt van. Het is echt mijn beste beslissing ooit geweest! Ik had dus niet als klein meisje al de droom om een eigen paardenbedrijf te beginnen, maar dat is het uiteindelijk wel mijn droom geworden. Die droom leef ik nu!”

Achter iedere succesvolle ondernemer staat vaak een prachtig mooi team die het succes mede mogelijk maken. Geldt dat ook voor jou? Hoe belangrijk is het voor jou om samen met anderen te werken en welke keuzes maak jij daarin?

“Allereerst is natuurlijk mijn zus daarin heel erg belangrijk voor mij. Ik heb vroeger altijd heel erg veel naar haar gekeken. Ze zat in het Rabobank Talententeam en reed subtop wedstrijden. Ik ging overal mee naar toe. Daarnaast heeft ze mij ook altijd les gegeven. Ondanks dat ze nu niet meer zo actief rijdt als ze in het verleden gedaan heeft, is ze net zo goed onderdeel van het bedrijf. Ik rijd alleen meer de paarden en zij geeft voornamelijk lessen, waar ze overigens erg goed in is.”

“Ook is mijn vriend echt enorm belangrijk voor mij en in het opbouwen van mijn bedrijf. Hiervoor heb ik twee relaties gehad, waarbij zij er geen begrip voor hadden dat ik 24/7 met de paarden bezig ben. Wanneer er geen begrip is voor mijn passie en bedrijf vanuit mijn relatie, dan werkt dat gewoon niet.”

Een jaar geleden leek het je fantastisch om met meerdere paarden de Limburgse en Nederlandse kampioenschappen te winnen. Nu een jaar later ben ik heel erg benieuwd waar je nu van droomt. Waar spring jij iedere dag je bed voor uit? 

“Verder zijn mijn ouders ook heel belangrijk bij het succes van mijn bedrijf. Mijn vader helpt mij vooral met het zakelijke aspect van mijn bedrijf, zoals de financiën en regeldingen. Mijn moeder woont in Amsterdam, dus zij is er zo nu en dan. Ze helpt dan vaak op stal en gaat graag mee op wedstrijd.”

“En natuurlijk is één van de allerbelangrijkste personen misschien nog wel mijn instructeur Ghislain Fouarge, voormalig Olympisch jurylid. Iedereen heeft begeleiding nodig en ik zeker ook. Als hij ermee zou stoppen, dan zou ik niet weten bij wie ik terecht zou moeten. Van die man heb ik zo ontzettend veel geleerd.”

“Tot slot heb ik ontzettend veel te danken aan mijn klanten die hun paarden bij mij in training zetten. Zonder hen had ik nu niet mijn bedrijf zo kunnen vormgeven.”

“Ja dat heb ik zeker en dat is om met Elastico Grand Prix te rijden. Het is onze planning om binnenkort Intermediaire 1 een aantal keer te starten. Aan het eind van het jaar willen we dan Intermediaire 2 starten en hopelijk eind volgend jaar Grand Prix.”

“Daarnaast heb ik ook een aantal hele goede jonge hengsten hier op stal staan. Met hen hoop ik de jonge paarden competities te mogen rijden. Met de paarden vanaf zes jaar is het mijn plan om ze klaar te maken om meteen Z te mogen starten, zodat ik in ieder geval wel met de kampioenschappen kan blijven meedoen. Met de jongere paarden gaat dat simpelweg niet meer wanneer ik in de Zware Tour rijd.”

“Mijn eigen paard is helaas nu voor de derde keer in korte geblesseerd. Zij wordt nu fokmerrie. Dat is wel jammer, want eigenlijk zou zijn de opvolger van Elastico moeten zijn. Ik ben daarom op dit moment wel aan het kijken of er iemand op mijn pad komt met een wat ouder getalenteerd paard, waarmee ik kan aansluiten in de subtop. De paarden die hier staan zijn drie of vier jaar oud en daarna pas weer acht jaar. Daar zit een behoorlijk gat tussen. Aangezien de jonge paarden niet van mij zijn, heb ik geen garantie dat ze tot die tijd nog bij mij zullen blijven staan. Ik merk het vooral wanneer ik weer boven in de prijzen heb meegereden, dan staat de telefoon roodgloeiend met de vraag of het paard te koop is. Ik zou heel graag wat onafhankelijker willen zijn van de potentiële verkoop van de jonge paarden. Ik sta overal voor open.”

 

Velen kunnen op Facebook en jouw website volgen welke resultaten je behaald en dat zijn natuurlijk prachtige berichten en plaatjes om te zien. Maar dat je daar keihard voor moet werken is misschien niet altijd even zichtbaar. Hoe ziet een gemiddelde dag voor jou eruit? En hoeveel vrije tijd heb je? En wat laat je er allemaal voor?

“Ik laat er echt ontzettend veel voor, vooral mijn privé- en sociale leven leveren daarvoor in. Wanneer vrienden graag iets leuks willen doen, dan moet ik vaak zeggen dat het niet gaat omdat ik moet werken. Ze vragen dan of ik de paarden niet gewoon een dagje kan laten staan, maar dat gaat echt niet. De volgende dag heb ik er dubbel zoveel werk aan. Daarnaast verwachten de mensen die hun paard bij mij neerzetten dat ze voor 100% top verzorgd en gereden worden. Dat hoeft niet iedere dag, maar ze moeten wel de verzorging en tijd krijgen die ze verdienen. Gelukkig ben ik van mijzelf ook zo, want ik zit thuis écht niet rustig wanneer ik weet dat het op stal nog niet af is. Misschien ben ik daarin wel wat autistisch. Iedere dag bespreek ik met de meiden precies wat er die dag op stal gedaan moet worden en welke paarden gereden gaan worden. Als er dan iets niet klopt, dan baal ik echt van binnen. Bij mij op stal is het beter geregeld dan bij mij thuis. Als je daar de deur open doet, kun je die maar beter gauw weer dicht doen.”

“Mijn dag begint meestal om 08:00 uur, behalve op de dagen dat Elastico moet dekken. Op die dagen sta ik om 06:00 uur al op en zit ik om 06:45 uur in de auto, op weg naar het dekstation. Ik rijd gemiddeld zo’n vijf tot negen paarden per dag. De driejarigen hoeven natuurlijk niet iedere dag gereden te worden, maar die dagen vul ik meestal wel op met het geven van lessen. Dus ongeacht het aantal paarden dat ik rijd ben ik toch wel elke dag tot 20:00 uur of soms 21:00 uur ‘s avonds bezig. Daarna moet ik nog eten, dus voor 21:30 uur ben ik eigenlijk nooit klaar.”

“In het weekend probeer ik wel uiterlijk om 19:00 uur klaar te zijn, zodat mijn lijf ook nog wat extra rust kan krijgen. Maar vaak loopt dit al in de soep wanneer ik op wedstrijd ga, want dan moet ik daarna de rest van de paarden nog doen. Maar zo eens in de week of twee weken probeer ik toch rond die tijd klaar te zijn, zodat ik ook eens gezellig met mijn vriend uit eten kan. Ik vind het wel belangrijk om daar echt naar te streven. Dat heb ik nodig om dit werk goed te kunnen blijven doen en zelf fit te blijven.”

Van Anneke kwam de vraag of jij ook nog een leven naast de paarden hebt. En wat doe je daarnaast eigenlijk nog?

“Nee eigenlijk niet. Dat vind ik ook helemaal niet erg. Ik heb hier zelf voor gekozen. Als je iets wilt bereiken dan moet je daar ook echt voor 200% voor gaan. Ik weet of ik dat zo mijn hele leven zal blijven doen, maar op dit moment is dat wel nodig mijn bedrijf rendabel en succesvol te maken.”

 

Als ondernemer ben je zelf diegene die je moet motiveren en er iedere dag volledig voor te gaan. Het is makkelijk om in een sleur te raken, door de dagelijkse taken die op je bordje liggen. Welke 3 tips heb je om super gemotiveerd en geïnspireerd te blijven?

  1. Als ik de stal binnenloop en ik zie die hoofdjes naar buiten hangen, dan ben ik al gemotiveerd genoeg.
  2. Er komen hier echt heel getalenteerde paarden binnen. Om daarmee aan het werk te gaan en hen nog meer te zien groeien, dat geeft zoveel voldoening. Een goed voorbeeld is een paard waar ik Nederlands Kampioen mee ben geweest. Een jaar eerder kwam hij echt binnen als een pony en later liep hij met z’n benen te gooien als Totilas. Mensen geloofden bijna niet dat dat hetzelfde paard was. Dat vind ik echt heel erg leuk en motiveert mij enorm om het beste uit een paard naar boven te blijven halen.
  3. Ik wil mezelf graag blijven verbeteren als ruiter. Je bent nooit uitgeleerd.

Lysanne Eijlander heeft de prachtige foto’s bij deze blog gemaakt. Ontzettend bedankt!

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *